Een dag van Morris

Wakker worden!

Rammel de rammel! Morris bonkt op de deuren van zijn bedbox. Goeiemorgen zegt hij daarmee! Elke dag is het weer afwachten hoe laat hij wakker wordt. Morris ligt in een verduisterde slaapkamer en heeft sowieso geen idee van tijd. Als hij wakker wordt dan begint de dag. Of het nu 04.00 uur ’s nachts is (komt gelukkig heel weinig voor), 06.00 uur of 08.00 uur.

Als we de deur openen is Morris altijd meteen vrolijk. Met zijn speentje (hij is net als een baby heel erg oraal gefixeerd) in de mond en vrolijke geluiden makend huppelt hij op zijn tenen over de bovenverdieping heen en weer.

Morris kan traplopen, maar niet zo goed. Hij moet dus aan de hand begeleid worden naar beneden. Daar lopen we met hem naar het aanwijsbord. Mama wijst aan dat Morris even op de iPad Bumba of Teletubbies mag kijken, zodat ze zich kan aankleden. Hij fladdert met zijn armen van plezier.

Als mama klaar is geeft ze Morris met haar handen het teken dat de activiteit iPad kijken klaar is. Samen lopen ze weer naar het aanwijsbord waar mama aanwijst dat ze gaan ontbijten. Morris gaat op zijn stoel zitten en is meteen heel ongeduldig. Want als het wordt aangewezen, dan moet het ook meteen gebeuren! Morris mag middels foto’s uitkiezen wat hij op zijn boterham wil hebben. Hmm, pindakaas vindt hij lekker. Maar eerst krijgt Morris zijn medicatie (voor onderdrukking van zijn epilepsie), een zakje korrels die over de pindakaas uitgestrooid wordt. Morris kan niet wachten en probeert zijn boterham al te prikken. Even geduld, Morris! Niet altijd makkelijk en soms lukt het hem niet. Dan moet hij erg huilen. Hij begrijpt het niet en gooit dan met zijn bord of vork. Morris kan zelfstandig brood eten met een vork, maar dat gaat niet makkelijk. Hij heeft echt hulp nodig. Mama moet dus even wachten met zelf te eten. Zo gaat dat. Na het ontbijt maakt mama weer de beweging dat het klaar is met de activiteit ontbijt.

Tijd om aan te kleden. Maar eerst moet zijn luier worden verschoond, want Morris is niet zindelijk. Gelukkig poept hij bijna elke ochtend stipt op tijd. Morris helpt een klein beetje met aankleden. Hij heeft een slappe spierspanning en kan dus niet veel kracht zetten. Maar hij moet zoveel mogelijk proberen te helpen, daar leert hij van. Mama moet behoorlijk geduld hebben, het gaat allemaal niet snel. Morris doet zijn broek een beetje omhoog en dan doet mama de rest. O ja, nu moet hij een t-shirt aan. Gelukkig kan hij zijn handjes een beetje in de lucht doen. Nu nog even de tanden poetsen op schoot en dan is Morris klaar voor de dag!

Het kinderdagcentrum

Toet toet! het is 08.15 uur, daar komt de taxibus die Morris naar het kinderdagcentrum brengt. Autorijden vind Morris gelukkig fijn, hij fladdert lekker met zijn armen. Hij moet goed vastgezet worden met een speciale vijfpuntsgordel en dan kunnen we hem uitzwaaien. Dag Morris, tot vanavond!

Om 09.15 uur komt de bus aan bij het KDC. Hier zit hij in een groep met 5 andere meervoudig beperkte kinderen, 3 zorgverleners en meestal een stagiaire. Alles draait daar om structuur. Middels pictogrammen en foto’s wordt de dag minutieus gepland. Morris leert hier hele basale vaardigheden om zichzelf redzamer te maken en rust te vinden in zijn hoofd. Er wordt gekookt, muziek gemaakt, gewandeld en regelmatig komen er (Clini) clowns langs om de groep te vermaken. De kinderen kunnen beperkt deelnemen en zich moeilijk uiten, maar ze genieten er zichtbaar van!

Om 16.00 uur komt de taxibus weer voorrijden om de kinderen naar huis te brengen. Morris mag weer lekker voorin zitten!

Daar ben ik weer!

De taxibus arriveert weer bij huis. Morris loopt wat wankel over de drempel. “Morris, doe je jasje maar uit” zegt mama een paar keer en dan doet Morris de rits van zijn jas los. Dat gaat niet makkelijk en duurt even. We hebben dit lang geoefend en inmiddels kan Morris met een beetje hulp zijn jas aan een haak hangen. Dan gaat hij de huiskamer in en loopt hij met mama aan de hand naar het aanwijsbord. Morris ziet de bal op de foto, wat betekent dat hij vrij mag spelen. Morris is gek op babyspeelgoed. Liefst elektronisch met veel geluid. Dat houdt hij dan lekker tegen zijn oor en fladdert mee met het melodietje van het speelgoed. Na een paar minuutjes vindt hij het al mooi geweest. Zijn aandachtsspanne is nogal kort. Na een kwartiertje spelen ziet de kamer er dan ook uit alsof er iets ontploft is. Overal ligt speelgoed dat rinkelt, ratelt en melodietjes speelt. Mama mag weer opruimen 😉

Eten!

Avondeten gaat net als het ontbijt. Geduld hebben dus, veel helpen en goed opletten dat de medicatie wordt ingenomen! Na het eten is het een puinhoop op en onder de stoel van Morris. Hij kwijlt nog behoorlijk dus moet zijn toet ook goed worden schoongemaakt. Niet teveel, want Morris heeft vaak al schrale plekken van alle kwijl en het vegen. Mama en Marco mogen dan weer opruimen, terwijl Morris nog even Dikkie Dik kijkt op de televisie. Ook dat gaat op aanwijzing met het aanwijsbord.

Slapen gaan

Het is tijd om lekker in bad te gaan. Het gebruikelijke ritueel voor het slapen gaan. Maar eerst moet Morris weer worden uitgekleed. Geduld, geduld. Marco doet Morris’ sokjes uit tot net over zijn tenen. Morris kan dan met wat moeite zijn sokjes helemaal uittrekken.

Morris is een echte waterrat, ondanks dat hij niet kan zwemmen. Hij vind het geweldig, ook het bad. Kopje onder gaat ‘ie en hij geniet! Morris geeft vaak zelf aan wanneer hij klaar is met het bad. Hij klimt eruit en laat zich lekker afdrogen. Heerlijk vind hij het, hij maakt hoge geluidjes en spant al zijn spieren aan terwijl hij Marco omhelst. Dan krijgt hij een schone luier om, wordt lekker ingesmeerd met bodylotion en mag helpen zijn pyjama aan te doen. Op schoot van Marco worden zijn tanden gepoetst en dan huppelt hij op zijn teentjes naar zijn slaapkamer. Eindelijk mag hij zijn speentje weer in en zijn knuffelbeertje vasthouden. Zijn ogen draaien al weg van ontspanning en vermoeidheid. Het speentje helpt hem om te ontspannen na een dag vol met prikkels!

Marco stopt Morris in. Nog een knuffel en dan is het tijd om te slapen. De deuren van de bedbox gaan op slot, de gordijnen dicht en het slaapmuziekje van de babyfoon aan. Morris heeft epilepsie, dus moet hij ook ‘s nachts gemonitord worden met de babyfoon.

Welterusten Morris! Lekker slapen maar.

Een diepe zucht. Eindelijk rust, hoe raar dat misschien ook klinkt. De zorg is heel intensief, dus een momentje voor jezelf is wel zo fijn!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s